De Laatste Samoerai: Dag 2

De dag was nog niet begonnen, of keizer Mao de vijfde kwam ons al wakker maken. Zijn spionnen hadden hem verteld dat wij gezien waren met een samoerai, wat verboden is in Japan sinds zijn bewind. Hij kwam eens kijken of wij een bedreiging waren voor zijn rijk. Zijn conclusie na wat fysieke oefeningen was dat we geen bedreiging waren. Zijn leger kon ons gemakkelijk aan, dacht hij.

De keizer kwam ook mee ontbijten met ons, en dat hebben we geweten. Hij liet ons knielen, zijn schoenen kussen en boterhammen smeren tijdens het ontbijt. Het was duidelijk dat hij het niet gewend was om zelf te werken. Op het einde smeet hij zelfs een bord kapot! Er was echter een wachter van de keizer die het ook niet eens was met het beleid van de keizer, en besloot ons te helpen. Hij liet een brief in codetaal achter, uit angst om gepakt te worden.

In de ochtend kwam Jakuzi dan in het vierkant, en we vertelden hem wat er was gebeurd. Hij zei dat hij wel wat vrienden had die expert waren in het kraken van codes. Na lang zwoegen, lukte het ons uiteindelijk om de code te kraken! Hieruit bleek dat de meester van Jakuzi gevangen zat in een naburig bos.

In de namiddag besloten we dan om eens te gaan kijken. Maar Haruki, de meester, was goed beveiligd. Er liepen maar liefst 3 (!) wachters rond! Jakuzi besloot dat we hen moesten afleiden en opsplitsen om hen te kunnen verslaan. We maakten bommen en papieren vliegertjes om hen te lokken en een net en een put om hen te vangen. De wachters trapten hier uiteraard in, en Haruki was vrij!

Hij vertelde ons echter dat hij niet alleen was, maar dat hij nog twee goede vrienden had die gevangen waren genomen. Zij waren ook gespecialiseerd in de samoerai-technieken en konden ons dus zeker helpen in onze strijd. Hen bevrijden ging dus onze volgende missie worden…

Write a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.