Categorie: De Laatste Samoerai

Thema leeuwkes en sloebers: De Laatste Samoerai

 

Beste Leeuwkes en Sloebers van KSA Puurs!

Mijn naam is Jakuzi. Ik ben een leerling van de grote samoeraimeester Haruki en ik heb jullie hulp nodig. Al tientallen eeuwen worden de samoerais gezien als de rechterhand van de keizer van Japan. De keizer hecht enorm veel belang aan hun mening en vraagt hun raad bij het nemen van beslissingen. Dit was bij de vorige keizer niet anders, tot ongenoegen van zijn oudste zoon en troonopvolger Mao de 5de.

Mao was altijd al jaloers dat zijn vader, keizer Komei, meer belang hechtte aan de mening van de samoerais dan aan de mening van zijn eigen zoon. Na het verdacht overlijden van keizer Komei, kwam Mao aan de macht en deze maakte iedereen wijs dat de samoerais achter de moord op zijn vader zaten. Hij beval zijn leger om alle samoerais op te sporen en deze op te sluiten of te vermoorden. Mijn meester kon gelukkig ontsnappen en stuurde me een brief waarin hij vertelde dat Mao zijn vader had vergiftigd om zo sneller zijn plaats in te nemen als keizer. Hij is een strenge dictator en wordt overal gevolgd door zijn lijfwachten, de strijders in de schaduw.

Mijn meester vertelde mij vroeger altijd verhalen over de stoere mannen van KSA Puurs. Verhalen dat jullie vroeger een paus, de machtigste man te wereld, hebben verslagen. Of dat de Vikings dankzij jullie hulp de Fransen, een van de grootste rijken ter wereld, hebben kunnen verslaan. Of deze verhalen echt zijn gebeurd, weet ik niet. De meeste verhalen klinken te mooi om waar te zijn. Maar als ze echt zijn gebeurd, dan zijn jullie de enigen die mij kunnen helpen. Ik weet dat mijn meester deze verhalen geloofde, en ik vertrouw mijn meester.

Mijn meester heeft me zijn verstopplaats verteld in zijn brief, maar deze kan ik jullie nu nog niet meedelen omdat we niet zeker kunnen zijn of de spionnen van Mao dit lezen. Diegenen dat me willen helpen, wil ik alvast bedanken. We spreken af op 1 juli aan het park van het fort van Liezele en dan zal ik jullie vanaf daar naar de schuilplaats van mijn meester brengen.

Graag zou ik jullie wel waarschuwen. Deze missie wordt allesbehalve makkelijk. We gaan ongekende gevaren moeten trotseren, zaken die ik zelfs nog nooit heb gezien. Sinds keizer Mao de vijfde aan de macht is, gebeuren er vreemde dingen in mijn land. Sommigen zeggen geesten te zien, anderen zeggen dan weer dat er dingen verdwijnen uit hun huis. Soms horen we om middernacht vreemde geluiden, of zien we vreemde lichtflitsen die zelfs onze oudste magiërs niet kunnen verklaren. Ik weet ook niet wat ik er van moet geloven, of wat ik er van moet denken.

Ik weet alleen dat het niet makkelijk gaat worden!

De laatste samoerai: dag 9

Vandaag besloten we dat we sterk genoeg waren om keizer Mao aan te kunnen en bedachten we een plan hoe we hem konden lokken. We gingen een groot feest organiseren waar hij dan hopelijk op af zou komen. We maakten slingers, kozen de mooiste meisjes uit, maakten mooi vuurwerk en bordjes en kommetjes uit klei.

In de namiddag was het dan tijd voor een goed feestje en dankzij het goede weer konden we ook buikschuiven! Aan de gezichtjes te zien vond niemand het erg dat de zon af en toe weer eens weg ging.

Mao kwam echter niet opdagen…

Na het avondeten stond hij daar plots wel met twee wachters! Hij vertelde ons dat hij niet nog eens in onze val zou trappen en besloot s’avonds te komen. Toen de keizer met Jakuzi stond te praten, slopen de samoerais achter de wachters en schakelden ze hen uit. De keizer stond plots oog in oog met Jakuzi. Na een spannend en bloedstollend gevecht op leven en dood zag het er lang slecht uit voor Jakuzi. Maar op het laatste moment vloerde hij de keizer alsnog en werd de keizer nog eens goed ‘gefelixed’ door alle leden. Hij was verslagen.

S’avonds volgde er dan onze casino en werden de kinderen nog eens op chips getrakteerd! Dat hadden ze wel verdiend na dit spannende avontuur.

De dag nadien werd keizer Mao aan de schandpaal nog eens goed belachelijk gemaakt en daarna verbannen uit Japan. Hij heeft geen volgers meer en is dus geen bedreiging meer. De mannen van de KSA hebben andermaal de wereld gered. Hier mogen we toch trots op zijn!

De laatste samoerai: dag 8

Toen we wakker werden beseften we al snel dat we helemaal nog niet klaar waren om te strijden tegen de sterke mannen van keizer Mao. We schakelden de hulp in van de samoerais om ons te helpen met de voorbereidingen. Uiteraard kennen zij wel wat goede oefeningen waardoor we sterker, sneller en behendiger werden!

In de namiddag kwam keizer Mao dan met zijn mannen en ze waren we indrukwekkend. Ze begonnen meteen met de opwarming, de moed zonk ons een klein beetje in de schoenen. Gelukkig wist Jakuzi ons wel te kalmeren en de moraal hoog te houden.

De keizer kwam naar Jakuzi en deed een voorstel: als de samoerais wonnen, werden ze voorgoed met rust gelaten . Maar als de keizer won, moesten de samoerais gewillig meekomen met de keizer en werden ze gevangen genomen. Jakuzi accepteerde het voorstel na overleg met de samoerais en de handen werden geschud.

Na de eerste ronde werd echter al duidelijk dat de mannen van de keizer heel sterk waren… Ze wonnen hun voetbalmatch met een overtuigende score. Hierna wonnen ze ook nog eens hun volleybalmatch en hun baseballwedstrijd. Hoewel ze hier en daar wel eens valsspeelden, waren de scores telkens wel duidelijk in hun voordeel.

Na afloop kwam de keizer naar de samoerais, die uit eergevoel verplicht waren om mee te gaan met de mannen van de keizer… Want als een hand geschud is, kan een deal niet meer worden verbroken.

Na het avondeten kwam Jakuzi terug naar ons om eens te horen hoe het gaat met ons. Hij werd niet meegenomen omdat hij nog geen samoerai is maar slechts een leerling. We vertelden hem dat we ons niet zo goed voelden en dat we nogn droevig waren omwille van de samoerais. Hij probeerde ons dan op te beuren met een muziekquiz, wat precies wel lukte! Zo kropen we toch nog met een goed gevoel in ons bed.

De laatste samoerai: dag 6

Op dag 6 stond dus onze dagtocht op het programma! We maakten een lunchpakket, deden onze beste stapschoenen aan en vertrokken op onze missie. Doel: het vinden van de laatste samoeraimeester!

Na een tijdje gestapt te hebben, vonden we op de grond stukken gescheurd stof met bloedplekken. We besloten dat dit wel eens van Hanso, de samoeraimeester, kon zijn. We haastten ons en wat later zagen we hem inderdaad liggen! Hij vertelde over hoe hij ontsnapt was en al dagenlang op de vlucht was in het bos. We brachten hem zo snel mogelijk naar onze kampplek voor verzorging.

Eenmaal daar aangekomen, zagen we de keizer! Hij was razend omdat we zijn staf hadden gestolen en hij daardoor de geesten niet meer kon controleren. Hij had twee ninja’s met zich mee en ze braken een huis af als wraak! Ook daagde hij de samoerais uit tot een duel om voor eens en altijd te beslissen wie nu eigenlijk het beste is.

Na het avondeten kwam de keizer opnieuw, ditmaal met zijn drie beste mannen. Hij daagde de samoerais nog wat uit en zei dat ze geen schijn van kans maakten. Na drie spannende gevechten, werd echter duidelijk dat de keizer zijn mannen niet zo stoer bleken als de keizer dacht. Ze verloren alle drie hun gevecht en de keizer moest verslagen afdruipen!

Keizer Mao bleek echter een slechte verliezer te zijn en gaf maar niet toe dat de samoerais beter waren. Hij zei dat hij de volgende dag terug zou komen voor sportwedstrijden en dat hij deze keer nooit ging verliezen. Als de samoerais nu wonnen werden ze voorgoed met rust gelaten. Als de keizer won, gingen al de samoerais gewillig mee. Spannend…

De laatste samoerai: dag 5

Vandaag stond er weer een belangrijke missie op programma: het vinden van de tweede meester. Gelukkig kregen we hulp uit onverwachte hoek. In de ochtendformatie kwam plots een geest opdagen, die ons vertelde wat de keizer allemaal deed met hen. Hij hield de geesten in hun macht met een staf en ze moesten de laatste samoerai bewaken in de geestenwereld. De geest was ons enorm dankbaar dat we de staf hadden gestolen, dat hij ons nu wel wou helpen.

De geest vertelde ons dat de samoerai ronddwaalde in de geestenwereld en dat hij niemand vertrouwde. Hij dacht dat alle personen in de geestenwereld slecht waren, omdat de geesten hem zo slecht behandelden. Hij geloofde niet dat we hem kwamen redden. De geest zei dan dat hij eerst zeker wilde zijn dat we goede jongens waren, dus moesten we even laten zien wat de mannen van de KSA allemaal wel niet kunnen.

Nadat we hadden getoond wat wij wel niet kunnen, vertrouwde de geest ons. Hij zei dat hij de samoerai wel wilde gaan halen voor ons omdat wij de samoerai echt wilde bevrijden.

In de namiddag kwam de geest nog eens terug, dit keer met de samoerai! De samoerai was echter zoals de geest al zei heel wantrouwig tegenover ons. Hij dacht dat wij hem slecht gingen behandelen zoals de geesten. Hij gaf ons enkele opdrachten die enkel kunnen worden uitgevoerd door mensen. Op deze manier kon hij zien of we mensen waren of niet>

Uiteraard voerden de KSA’ers deze opdrachten fantastisch goed uit en vertrouwde de samoerai ons. Hij zei dat hij zo snel mogelijk uit de geestenwereld wilde geraken. Wij besloten dat we in de geestenwereld niks meer te zoeken hebben en kozen ervoor om dezelfde avond al terug te keren naar de echte wereld.

De samoerai vertelde dat hij heel vermoeid was. Hij koos ervoor om de dag nadien terug te keren en ons dan meer informatie te geven. Hij wist namelijk wat er gebeurd was met de laatste samoerai! Maar het was al superlaat, en we zagen al enkele oogjes toevallen. Dit geweldig grote avontuur was voor morgen besloten we.

De laatste samoerai: dag 4

Toen we wakker werden, liepen er al meteen vreemde wezens rond op ons kampterrein. Het bleek om geesten te gaan. Ze waren heel achterdochtig en vertrouwden precies niemand. Plots kwam keizer Mao met een staf en stak hij deze in de lucht. Hij liet zien dat hij met deze staf geesten kan controleren! Plots vielen de geesten leiders aan, kregen ze erge hoofdpijn en beschermden ze de keizer toen hij dat vroeg. Het werd meteen duidelijk dat we niet veel konden beginnen tegen de keizer zolang hij de staf in zijn bezit had.

Eerst moesten we van die vervelende geesten af geraken, want die liepen nog steeds op ons terrein. Jakuzi en Haruki schakelden hulp in van enkele goede vrienden om magische dromenvangers, armbandjes en kleibeeldjes te maken. Hiermee slaagden we er gelukkig in om de geesten te verjagen. Dit gaf ons wat ademruimte om een plan te bedenken zodat we de staf onschadelijk konden maken.

In de namiddag kwam Jakuzi dan terug met een plan! Hij kende een kok van de keizer die ons wou helpen. Hij zou de kok dan uitnodigen voor ons avondeten en aan de keizer vertellen dat we ons overgeven. We zien in dat de keizer te sterk is voor ons en we willen  zijn kant kiezen. We zouden dan een slaapmiddeltje in zijn drankje of eten kunnen doen zodat we de staf kunnen stelen!

In de namiddag spreken we af met de kok in het bos op een veilige locatie. Hij heeft ook enkele kennisen meegebracht die ons konden helpen met het verzamelen van de juiste ingrediënten voor het slaapmiddeltje. De stoere KSA’ers vervullen alle opdrachten met verve en het slaapmiddeltje geraakt klaar voor het avondeten!

Tijdens het avondeten kwam de keizers met twee wachters. Hij was duidelijk nog wat argwanend. Hij kwam langs een andere ingang uit angst voor een val en liet al zijn eten voorproeven door zijn wachters. Na de lekkere vol-au-vent met frietjes, was hij echter wel heel tevreden over de goede zorgen. Toen we hem dan wat later een dessertje aanboden, ging hij hier gretig op in. Hij beet er in, net zoals de wachters, en viel vrijwel direct in slaap! Zo kon Jakuzi de staf stelen en verloor de keizer de macht over de geesten!

Na dit grote avontuur waren we allemaal heel tevreden over de goede afloop en besloten we nog een matchke te voetballen. Deze superspannende wedstrijd eindigde op 19-19 en iedereen ging volledig uitgevoetbald en vermoeid naar bed.

De laatste samoerai: dag 4

Na het bevrijden van de meester, wachtte ons al meteen een nieuwe aartsmoeilijke opdracht. De meester had namelijk via spionnen vernomen dat een goede vriend van hem gevangen werd gehouden in de geestenwereld. Om hem te kunnen bevrijden, moesten we dus naar daar zien te geraken. Maar hoe? Gelukkig had Haruki, de meester, een idee!

Er is namelijk een geestenportaal, maar er miste een vitaal onderdeel. Dit onderdeel moesten we zelf nog maken met behulp van een orakel. Na voldoende informatie te hebben verzameld voor het orakel, slaagde hij er in om het onderdeel te fabriceren!

Maar net toen we het portaal wilde activeren, werden we belaagd door ninja’s van de keizer en werd het stuk gestolen! Al dat werk voor niets!

In de namiddag kwamen Jakuzi en Haruki onze hulp opnieuw  vragen. Ze hadden een plan achterhaald maar konden dit niet met twee uitvoeren. Keizer Mao had namelijk een kamp opgezet in een bos vlakbij onze kampplek en het onderdeel daar beveiligd met veel wachters. Het onderdeel hing centraal omhoog vastgemaakt met verschillende koorden. De heldhaftige KSA’ers moesten dan naar het onderdeel toe sluipen en de koorden proberen los te maken. Als dit was gelukt, lag het stuk dus voor het grijpen en hadden we het terug!

Na het avondeten besloten we dan om het portaal te activeren. Dit lukte, maar niet zoals we hadden gehoopt… Keizer Mao kwam plotseling uit de geestenwereld naar onze wereld, en zei dat we hem enkel kwaad hadden gemaakt. Om ons terug te pakken, haalde hij een geest uit de geestenwereld en bevool hem om Jakuzi aan te vallen! Na een spannend gevecht leek de geest te winnen, maar na tussenkomst van Haruki konden we hem toch verjagen. Keizer Mao dreigde met nog meer geesten als we hem bleven saboteren en verdween weer in het portaal.

Natuurlijk was KSA niet afgeschrikt en gingen we na de pap, toen de kust veilig was, toch via het portaal naar de geestenwereld!

De Laatste Samoerai: Dag 2

De dag was nog niet begonnen, of keizer Mao de vijfde kwam ons al wakker maken. Zijn spionnen hadden hem verteld dat wij gezien waren met een samoerai, wat verboden is in Japan sinds zijn bewind. Hij kwam eens kijken of wij een bedreiging waren voor zijn rijk. Zijn conclusie na wat fysieke oefeningen was dat we geen bedreiging waren. Zijn leger kon ons gemakkelijk aan, dacht hij.

De keizer kwam ook mee ontbijten met ons, en dat hebben we geweten. Hij liet ons knielen, zijn schoenen kussen en boterhammen smeren tijdens het ontbijt. Het was duidelijk dat hij het niet gewend was om zelf te werken. Op het einde smeet hij zelfs een bord kapot! Er was echter een wachter van de keizer die het ook niet eens was met het beleid van de keizer, en besloot ons te helpen. Hij liet een brief in codetaal achter, uit angst om gepakt te worden.

In de ochtend kwam Jakuzi dan in het vierkant, en we vertelden hem wat er was gebeurd. Hij zei dat hij wel wat vrienden had die expert waren in het kraken van codes. Na lang zwoegen, lukte het ons uiteindelijk om de code te kraken! Hieruit bleek dat de meester van Jakuzi gevangen zat in een naburig bos.

In de namiddag besloten we dan om eens te gaan kijken. Maar Haruki, de meester, was goed beveiligd. Er liepen maar liefst 3 (!) wachters rond! Jakuzi besloot dat we hen moesten afleiden en opsplitsen om hen te kunnen verslaan. We maakten bommen en papieren vliegertjes om hen te lokken en een net en een put om hen te vangen. De wachters trapten hier uiteraard in, en Haruki was vrij!

Hij vertelde ons echter dat hij niet alleen was, maar dat hij nog twee goede vrienden had die gevangen waren genomen. Zij waren ook gespecialiseerd in de samoerai-technieken en konden ons dus zeker helpen in onze strijd. Hen bevrijden ging dus onze volgende missie worden…

De Laatste Samoerai: Dag 1

Iedereen arriveerde op KSA met veel goede moed, klaar om op kamp te vertrekken. Vervolgens wachtte een lange busrit op ons die voor sommigen vervelender was dan voor anderen. Gelukkig konden we genieten van een cultureel hoogstandje, namelijk FC de Kampioenen. Eenmaal aangekomen konden we niet stilzitten. Er was nog een hoop werk, alle valiezen moesten worden uitgeladen, tenten moesten worden opgezet en bedjes moesten worden opgemaakt. Gelukkig verliep alles vlot en waren er nauwelijks problemen. Al het werk was verricht, nu kan het kamp wel degelijk beginnen.

We genoten met volle teugen van het eten, maar we werden niet lang met rust gelaten. Een leerling van de keizer, Jakuzi kwam ons vertellen dat keizer Mao absoluut niet houdt van de samoerai’s. De situatie wordt steeds erger en het begint bijna op een dictatuur te lijken. Hij vroeg ons om hulp, en wij als nobele KSA kunnen dit niet afslagen. Wij zeggen nooit nee tegen een nieuw avontuur. Aangezien het na deze enorm drukke dag al zo laat was geworden, konden we snel genieten van ons dessertje. Om voldoende nachtrust te verzekeren besloten we ons klaar te maken en ons naar onze bedden te begeven.